तर्सी रहन्छु घरि घरि
भागी भागी हिड्छु,
छाया बनी पछाउछ
निथ्रुक्कै
पसिना
अनायसै तिल्पिल परेली
दोधर लाग्छ कहिलेकही
सपना कि बिपना
यो त्यो
येसरी त्यसरी
यहाँ त्यहाँ
पहिले अहिले
तस्बिर आफ्नै
छामे उही, सुघे
उस्तै
स्वरुप परीमरिजित
भाषा बिल्कुलै फेरिएछ
आबज उस्तै
सबै साचै
खोक्रो आदाम्बर भित्र
अल्झिरहेको
?
पोखेर नसकिने पानी
फोरेर नजितिने शिसा
अक्षर हरु बोल्दैनन्
आशु बगेको फर्क्ना फेरी
भाग्दै भाग्दै कुदिरहन्छु
पत्तो छैन कहाँ
पुगिन्छ !
