नाटक गरेको छु

मान्छेहरु भन्छन
बिर्सिदेउ वा माफि देउ
तर
लीन परेका अनुभुतिहरु
कहिले तल्बाट त कहिले माथि,
दौडियेर् आउछन ।
कोटाउछन,
बिउझौछन,
चोर्छन भोक,
बलत्कार गर्छन् .
बिर्सिन्छु पनि कहिले त
फेरी
सपनामा आउछन, तर्सौछन
अनी फेरी
सम्झौछन
अनी
न बिर्सन्छ न माफ
मात्रै नाटक गरेको छु
वास्तवमा
आफुलाई झुक्काएको छु ।

धाधली नगर

पटक पटक तिमीले नेत्रित्व गरेका सह्मतिहरु,
बिन्ती छ,
कम्पन र पराकम्पन्को नाममा धाधली नगर ।
चाहे त्यो चर्कोस, फुटोस वा पहिरो नै किन नहोस्,
मेटिदैनन
ति ब्लु प्रिन्टहरु ।
तिमीले नदेखे अर्कोले देख्छ,
अर्को वा मैले नदेखे नि एतिहास बोल्छ।
ईतिहास,
थोरै लाग्न सक्छ,
नाथे नाम पाउला
तर
धर्साहरु दरबार बन्छन,
मैला टाटाहरु,
तेल रङ बन्छन
र
चम्किन्छन प्रचन्ड प्रकाश झै,
काल्जयि बन्छन तिमी र म बिना नै ।